| Prout - alternatywa dla kapitalizmu? |
|
|
|
|
W Lipcu 1959 roku Prabhat Ranjan Sarkar powiedział: "Społeczeństwo potrzebuje sensu życia, żywotności i progresu i w tym celu Ananda Marga proponuje Progresywną Teorię Użytkowania (PROUT), oznaczającą progresywne użytkowanie wszystkich czynników. Tych, którzy popierają tę zasadę, można określić "Proutystami." PROUT to akronim dla PROgresive Utilization Theory - Teorii Progresywnego Użytkowania, społeczno-ekonomicznej filozofii, która łączy fizyczny, mentalny i duchowy wymiar ludzkiej natury. Celem Proutu jest zapewnić ewolucję prawdziwie progresywnego ludzkiego społeczeństwa, jako całości. Prout jest alternatywą dla przestarzałych społeczno-ekonomicznych paradygmatów kapitalizmu i komunizmu. Żadne z tych podejść nie realizuje w odpowiednim stopniu fizycznych, mentalnych i duchowych potrzeb ludzkości. Prout dąży do harmonijnej równowagi pomiędzy wzrostem ekonomicznym, rozwojem społecznym, zrównoważeniem ekologicznym oraz pomiędzy interesami jednostki i wspólnoty. Łącząc mądrość duchowości z uniwersalnym światopoglądem oraz walką o samowystarczalność. Proutowscy teoretycy i aktywiści rozpoczynają nowe cywilizacyjne debaty i przygotowują grunt dla nowego stylu życia. "Ważne jest, by zrozumieć, iż Prout nie jest sztywnym modelem, który należy narzucić każdemu społeczeństwu. Stanowi on raczej holistyczny zestaw dynamicznych zasad, które można zastosować w odpowiedni sposób, by pomóc każdemu regionowi prosperować, jednocześnie chroniąc i wzbogacając środowisko naturalne. Gdy jakiś kraj zdecyduje się na zastosowanie tego modelu, obywatele i przywódcy będą musieli podjąć wiele odpowiedzialnych decyzji dotyczących tego, jak wykorzystać owe zasady, by osiągnąć sukces." Dada Maheshvarananda, fragment z książki "After Capitalism" Prout opiera się na ideach neohumanizmu oraz na zasadzie Kosmicznego dziedzictwa. Mówi ona, iż cały ten wszechświat jest naszą wspólną własnością. Nie tylko własnością ludzi, ale także zwierząt i roślin. I każdy powinien mieć sposobność korzystać z tej wspólnej własności. Wyklucza to kumulowanie w nieskończoność majątku przez pojedyncze jednostki i eksploatowanie innych. Oznacza to natomiast odpowiedzialność za świat, w którym żyjemy. Poprzez takie podejście każdego człowieka nie tylko uznajemy za równego nam samym, lecz także dajemy mu sposobność przyłączenia się do wspólnego marszu ku lepszej przyszłości. Zaspokajając potrzeby społeczeństwa dajemy mu sposobność rozwijania wyższych aspiracji, poczucie zadowolenia, brak niepokoju o jutro. Te wszystkie czynniki sprawią, iż ludzie zamiast zmagać się z zarobieniem wyłącznie na chleb, będą chcieli coś od siebie dać, przyczynić się do polepszania standardu życia, rozwijania nowych idei czy ekspresji artystycznych oraz poświęcić czas duchowej samorealizacji. Demokracja ekonomiczna to z jednej strony samowystarczalność, a z drugiej odpowiedzialność za swój region i za ludzi go zamieszkujących. Główny sektor gospodarki w Proucie stanowić będą przedsiębiorstwa spółdzielcze. One nauczą ludzi, jak wspólnie rozwiązywać konflikty i problemy, jak zarządzać zasobami i podejmować decyzje finansowe. A przede wszystkim, jak rozbudzać ducha kooperacji i poczucie wspólnoty, które kapitalizm tak skutecznie pragnie zagłuszyć wszechobecnym "ja, moje." Jest tutaj miejsce zarówno dla "demokracji uczestniczącej", jak i dla systemów wymiany bezgotówkowej LETS, które nie są oparte na podejściu pieniądza i władzy, rozbudzają natomiast w ludziach poczucie braterskości, wzajemny szacunek i zaufanie. Takie wartości dla Proutu są szczególnie ważne. Zwłaszcza, jeżeli chodzi o przywódców. Dla kolektywnego dobra przywódcy posiadający władzę muszą cechować się silną moralną integralnością, przykładnym postępowaniem oraz bezinteresownym poświęceniem dla społeczeństwa. Władzy nie powinno się przekazywać w ręce jednostek, lecz raczej pod przywództwo wspólnot. Jednak niezbędne jest strategiczne zarządzanie krajem czy regionem, do którego tacy przywódcy są konieczni. "Prout jest duchową teorią. Zostanie ustanowiony poprzez postrzeganie Jednego w wielu." P. R. Sarkar Wszyscy tęsknią za Najwyższym, czy to świadomie czy też nieświadomie. Wszyscy pragną nieskończonego szczęścia; doskonałego spokoju. Duchowe pragnienie zostaje zaspokojone wraz z osiągnięciem Najwyższego Szczęścia. Dlatego praktyka duchowa jest niezbędna. Do praktyki duchowej potrzebny jest umysł, lecz aby umysł prawidłowo funkcjonował, należy odpowiednio dbać o ciało. Fizyczne wymogi poprzedzają psychiczno-duchowy rozwój i wyniesienie. Dlatego też duchowość jest połączona ze społeczno-ekonomicznymi potrzebami. Dlatego też społeczno-ekonomiczna teoria Proutu oparta jest na duchowości. Głębokie praktyki duchowej samorealizacji pozwolą wykreować moralnych przywódców, którzy będą odważni, rozsądni a w sercach będą mieć miłość do wszystkiego i wszystkich. Takich ludzi Sarkar określał mianem sadviprów. dr Marcos Aruda
|
| następny artykuł » |
|---|



